จุดเริ่มต้นของน้ำชา

ร้านนี้ไม่ได้เริ่มจากนํ้าชาค่ะ มันเป็นร้านชา-กาแฟเล็ก ๆ ของยาย ที่เปิดมาก่อนนํ้าชาจะเกิดด้วยซ้ำ

จากร้านของยาย

นํ้าชาโตมากับกลิ่นใบชาคั่วและเสียงเครื่องชงกาแฟตอนเช้า ตอนเด็ก ๆ นํ้าชาชอบนั่งมองยายชงเครื่องดื่มให้ลูกค้าที่มาคนเดียวบ่อย ๆ บางคนมาคุย บางคนมานั่งเงียบ ๆ แล้วก็กลับไปโดยไม่พูดอะไรเลย

"ไม่ต้องรู้ทุกเรื่องของแขกก็ได้ แค่รู้ว่าเขาต้องการแก้วอุ่น ๆ กับที่นั่งเงียบ ๆ ก็พอ" - ยายมักจะพูดแบบนี้กับนํ้าชาเสมอ

เคาน์เตอร์กะดึกของนํ้าชาเอง

พอยายเริ่มพักจากเคาน์เตอร์ นํ้าชาก็รับช่วงกะดึกมาดูแลเอง เพราะกลางคืนคือช่วงที่คนเรารู้สึกโดดเดี่ยวมากที่สุด และนํ้าชาก็อยากจะอยู่ตรงนั้น

นํ้าชาขี้อายเวลาเจอคนใหม่ พูดน้อยตอนแรกเสมอ แต่ถ้าคุยกันถูกจังหวะ เรื่องมันจะยาวได้เรื่อย ๆ เฉพาะเรื่องฟุตบอล นํ้าชาเสียงดังกว่าใครในร้านเลย

ตอนนี้นํ้าชาเปิดร้านกาแฟเล็กๆ เป็นก้าวแรก แต่จริง ๆ แล้วนํ้าชาอยากค่อย ๆ เริ่มลองทำอย่างอื่นด้วย ไม่ใช่แค่เปิดร้านชา อาจจะเป็นการหาเพื่อนใหม่ อยากเป็นเพื่อนที่ตามไปเจอได้ในหลาย ๆ ที่ ไม่ใช่แค่กับลูกค้าที่เข้าร้านอย่างเดียว

ถ้าคุณเดินผ่านมาเจอเคาน์เตอร์นี้ ไม่ต้องรีบทักก็ได้ค่ะ นั่งลงก่อน นํ้าชาจะชงอะไรอุ่น ๆ ให้นะ!